
![]()

چشم دو گونه دید دارد با دیدی بیرون را می بیند و با دیدی درون را.
وقتی که چشم به چیزی نگاه کرد، از ظاهرش آگاه می شود
ولی اگر به چشم کسی بنگرد از باطنش نیز آگاه می شود.
چشم نشان دهنده خوبی است، بیرون را به دارنده نشان میدهد و درون را به بیننده.
چشم بیماری و تندرستی را نشان می دهد
بسیاری از بیماریها را پزشکان از چشم بیمار تشخیص می دهند.
چشم دوستی و دشمنی را نشان می دهد
و بیننده را از نیت شوم و از قصد خیر آگاه می سازد.
چشم از عشق خبر می دهد،
چشم با زبان عشق سخن می گوید و زبان عشق را می شنود.
چشم هم گوینده می باشد هم شنونده، هم بیننده می باشد هم نشان دهنده.
چشم از رضایت و غضب خبر می دهد. چشم از قوت و ضعف خبر می دهد.
چشم از آسودگی و دلهره خبر می دهد. فهمیدن و نفهمیدن را نشان می دهد،
هوشمندی و کودنی را نشان می دهد، خستگی و ناتوانی را نشان می دهد،
از ترس خبر می دهد، از دلیری حکایت می کند، بدبینی و خوش بینی را می رساند،
التماس می کند، خواهش می کند، از امید و ناامیدی خبر می دهد،
از خرد و بی خردی، خبر می دهد از دانائی و نادانی خبر می دهد.
دوروئی و یکروئی را نشان می دهد، درستی و نادرستی را روشن می سازد،
راستگوئی و دروغگوئی را فاش می کند،
از مستی خبر می دهد، هشیاری را نمایان می کند و پلیدی و پاکی را می رساند،
از سیری و گرسنگی خبر می دهد. از تشنگی و سیرابی خبر می دهد،
ایمان را نشان می دهد، بی ایمانی را بر ملا می کند،
چشم می خندد، چشم می گرید، از شادی خبر می دهد، اندوه را بازگو می کند.









